13 Nisan 2013 Cumartesi

Tuna Kiremitçi-Küçüğe Bir Dondurma (Duygusal-Drama)


Severek okudum bu güzel romanı.Yüreğinin götürdüğü yere git romanını okuyup da sevdiyseniz bunu da seveceksiniz.Çünkü iki kitap çok paralel.Yüreğinin götürdüğü yere git romanında nine torununa hiç okuyamadığı mektupları yazarken burada da bir baba oğluna aktaramadığı hisleri bir defterde toplamış.

Git kendini çok sevdirmeden romanı ile pek haz alamamıştım Tuna Kiremitçi'den ama bu romanı ile beğenimi kazandı.Duygusal bir roman.Birbirine mesafeli olan bir baba-oğul hikayesi.Kendi babasından gerekli ilgi ve sevgiyi göremeyen bir adamın kendi çocuğuna da bu şekilde davranması ve akabinde gelişen pişmanlıklar konu alınıyor romanda.Baba çocuğuna çok mesafeli davranır ve sevgisini hiç göstermez.Yıllar sonra oğlu bir sinema yıldızı olunca ve oğlunu televizyonda gördükçe içi yanar babanın.Aslında onu ne kadar çok sevdiğini düşünür ama bu sevgiyi asla göstermeyi başaramamıştır.Bir defter alır ve içinden geçenleri deftere yazar.Defterde kendi babası ile olan ilişkisini de yazar baba.Eskilere gider,kendi annesi ve babası arasındaki ilişkiye değinir.Daha sonra babası öldükten sonra annesinin ruh durumdaki ani değişikliklerden bahseder.


Aslında şu zamanda yaşadığımız an içerisinde sevgimizi karşımızdaki insana göstermek ne kadar önemli değil mi.Sevgiyi içimizde saklamayıp karşımızdakine gösterirsek çok daha mutlu olacağız aslında.Eğer babaysak çocuklarımıza gösterelim sevgimizi.Sadece çocuklarımıza değil herkese göstermeliyiz sevgimizi.Bu dünyaya bir kere geliyoruz.İçimizdeki sevgiyi karşımızdaki kişilere aktaramadıktan sonra;onları mutlu edemedikten sonra;içimizde sevmenin ne anlamı var ki?

Bende babamdan gereken sevgi ve ilgiyi göremedim açıkcası.Bu anlamda roman bende çok yakın hisler ve duygular uyandırdı.Yaşadığımız anın değerini bilmeli ona göre davranmalıyız.Sonra çok pişman olabiliriz.Tavsiye ederim bu romanı.

“Gün gelir, hayatımızda bir yabancı olduğunu fark ederiz. Daha doğrusu, o güne kadar tanıdığımızı sandığımız kişi ansızın bir yabancıya dönüşür. Bu yabancı babamızdır. Gerçi görünüşü aynıdır (biraz yaşlanmıştır en fazla). Bizimle konuşmasında ya da davranışlarında yeni bir şey yok gibidir. Yine de onun bakışlarında, daha önce olmayan bir yabancının gölgesini hissederiz.”

9 yorum:

  1. Tuna Kiremitçi'nin hiç bir kitabını okumadım. Okumak için kitapçıya uğramam lazım. Tanıtım için teşekkürler.

    YanıtlaSil
  2. Tuna Kiremitçi çok beğenerek okuduğum bir yazar değil ama yinede Git Kendini Çok Sevdirmeden, Bu İşte Bir Yalnızlık Var kitaplarını okumuştum. Bazı yazarları sırf tanımak için okurum :)
    Babamla aram hep çok iyi olmuştu harika bir babaydı, onun için Baba-Çocuk arasındaki bu uzaklık duygusunu anlayamıyorum. Kitap elime geçerse mutlaka okuyacağım.

    YanıtlaSil
  3. @Hüseyin GÜZEL
    Fena değil yazar olarak.Yorum için teşekküerler hocam.

    YanıtlaSil
  4. @Aslı Aslı
    Ne mutlu sana.Maalesef oo konuda ben o kadar şanslı değilim:)Ama güzel kitap.

    YanıtlaSil
  5. tamaroya benziyor ha bu kitap.
    okunur o zaman.
    kiremitçiden iki kitap okudum.
    git kendini ve selanikte sonbahar.
    :)

    YanıtlaSil
  6. ''Baba çocuğuna çok mesafeli davranır ve sevgisini hiç göstermez''
    ne kadar bilindik bir hikaye değil mi... Bir türlü Tuna Kiremitçi'ye ısınamadım. Git kendini çok sevdirmeden'i okuyup pek bir esprisinni görememiştim. Tanıtımınızdan sonra bu kitabı merak ettim, bu güzel tanıtım için teşekkürler.

    YanıtlaSil
  7. @Baykuşun Notları
    Bahsettiğini< kitaptan bende haz alamamıştım ama bu romanını beğendim.

    YanıtlaSil
  8. bir Kiremitçi sever olarak ben de her iki kitabı severek okudum :)

    YanıtlaSil

Değerli Yorumlarınız İçin Çok Teşekkürler..